اين سيستم درمانى در طب سنتى ايران به قاعدهء درمان به ضد موسوم است يعنى اگر ماده صفرا در بدن زياد شد صفرازدا مىدهيم و اگر بلغم زياد شد بلغم‌زدا و به همين ترتيب براى افزايش دم و سودا در بدن عمل مىكنيم . براساس همين قاعده وقتى كه بخواهيم براى پيشگيرى از بروز بيمارىها اقدام كنيم بايد مواد و رفتار ايجادكنندهء آن خلط را كه سرمايهء پيدايش آن بيمارى است از دسترس دور كنيم و شخص را از محيطى كه در آن خلط مورد نظر پديد مىآيد خارج نمائيم و يا به محيطى كه زدايندهء آن خلط مىباشد مهاجرت دهيم . بيمارى سرطان ناشى از افزايش سطح سودا در يك اندام و يا عضو بدن است و اين ماده سوداوى به تناسب اينكه از كدام يك از اخلاط چهارگانه پديد آمده باشد تظاهر گوناگونى از خود بروز مىدهد و اندام ويژه‌اى را درگير مىسازد . توضيح اينكه سوداى غير طبيعى و بيمارىزا يا ناشى از سوخت ، پوسيده شدن و عفونت سوداى طبيعى است يا در اثر سوخت و رسوب صفرا ايجاد شده است و يا پس از گدازش و يا عفونت خون بوجود آمده است و يا تبلور بلغمى است كه در شرايطى ويژه از حالت طبيعى خود خارج گرديده است . اين انواع سوداها كه معلوم شد انواع گوناگونى دارد هركدام در بخشى از اندام كارآيى ويژه‌اى دارند و هركدام جايگاه خاصى را براى تظاهر بيمارى انتخاب مىكنند و اين جايگاه و اندام‌ها در حقيقت همان خاستگاه آنان است . طب سنتى ايران با بررسى مزاجى طبع بيمار را بررسى مىنمايد و پس از آن مزاج بيمارى را در آن جستجو مىكند و آنگاه بعد از شناخت نوع سوداى پديد آورندهء بيمارى در حقيقت نوع سرطان را شناسايى و به درمان آن مىپردازد . و از اين مجرا دسته‌بندى نوع سرطان‌ها و متعاقب آن رده‌بندى ، درمان‌پذيرى و يا عدم درمان‌پذيرى و سرعت و شتاب بسوى بهبودى و يا دشوار بودن آن تعيين مىگردد .